W sytuacji, gdy dojdzie do zmiany stosunków jest możliwość zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej alimentów, jednak żądanie obniżenia alimentów musi być uzasadnione we właściwy sposób. Taka zmiana stosunków musi polegać na zmniejszeniu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub na znacznym pogorszeniu sytuacji majątkowej oraz zarobkowej zobowiązanego.

Pozew o zmniejszenie alimentów należy złożyć w sądzie wraz z orzeczeniem lub umowę, dotyczącą kwestii alimentów. W pozwie należy umieścić informacje o wysokości płaconych alimentów oraz należy umieścić dane osoby, na rzecz której płacone są dane świadczenia oraz sygnaturę akt i organ, który wydał to orzeczenie.

Kolejną ważną informacją, jaka musi zostać zawarta w pozwie to suma pieniężna o jaką miałaby się zmniejszyć świadczenia alimentacyjne, taką kwotę podaje się biorąc pod uwagę cały kalendarzowy rok. W pozwie muszę być podane uzasadnienia okoliczności żądania pomniejszenia świadczeń alimentacyjnych, które są bardzo istotne w ustaleniu decyzji. Można powołać świadków, którzy potwierdzą zaistniała sytuację.

Sąd podejmując decyzję o obniżeniu alimentów bierze przede wszystkim pod uwagę czy pogorszenie sytuacji materialnej oraz zarobkowej osoby zobowiązanej było z jego winy czy też nie. Sąd w tej sprawie ma prawo nie orzec o obniżeniu alimentów lub ma możliwość również uwzględnić powództwo poprzez zmianę orzeczenia lub umowy, która dotyczy świadczeń alimentacyjnych.

Urlop tacierzyński jest to urlop macierzyński, do którego zgodnie z przepisami ma prawo pracownik, w tym wypadku ojciec. Od roku 2012 zmieniły się przepisy, i wymiar takiego urlopu uległ wydłużeniu.

Należy pamiętać, taki urlop można wykorzystać w dwóch przypadkach, jeśli kobieta nie może wykorzystać danego urlopu macierzyńskiego lub w sytuacji, gdy kobieta zrezygnuje z części urlopu. Ponieważ istnieje takla możliwość, aby matka dziecka wróciła wcześniej do pracy może ona z części urlopu zrezygnować, jednak musi ona wykorzystać minimalnie czternaście dni macierzyńskiego, aby mieć prawo do takiej rezygnacji.

Gdy kobieta zrezygnuje z części, ojciec dziecka ma prawo wykorzystać pozostałe dni. Pracownica w tej sytuacji jest zobowiązana do dostarczenia wniosku o rezygnację na siedem dni przed przystąpieniem do pracy. Do złożonego wniosku należy również dołączyć zaświadczenie pracodawcy, który zatrudnia ojca.

Termin urlopu tacierzyńskiego musi przypadać bezpośrednio po terminie rezygnacji z części urlopu macierzyńskiego przez pracownicę. W sytuacji, gdy mamy do czynienia że, matka dziecka nie może wykorzystać urlopu macierzyńskiego z powodów osobistych jak np. pobyt matki w szpitalu, ojciec dziecka ma prawo do takiego urlopu, dostaje go na tyle na ile matka dziecka wymaga opieki szpitalnej. W takim przypadku urlop matki przerywa się. Należy jednak pamiętać,że wymiar urlopu łącznie matki i ojca dziecka nie może przekraczać podstawowego wymiaru macierzyńskiego.

Partia Ruchu Palikota chce aby nie było przedawnienia przestępstwa molestowania dzieci.

Ze względu na swój wiek dopiero po latach odkrywają, że zostały skrzywdzone, wówczas sprawa często jest już przedawniona. Na początek posłowie proponują aby rozpoczęła się debata publiczna na ten temat.

Wydaje się to być, bardzo dobrym rozwiązaniem, sama idea z kolei jest szczytna, gdyż przestępstwo molestowania dzieci budzi największe kontrowersje. Mimo tego jest małe zainteresowanie tą sprawą wśród posłów innych partii.

W uzasadnieniu swojego pomysłu posłowie mówią min. Że „…Zdarza się, że ofiary dopiero po długim okresie czasu mogą  dopuścić do swojej świadomości krzywdy, jakie je spotkały w przeszłości i  dopiero wtedy są gotowe na dochodzenie swoich praw…” oraz „… Każda ofiara  przeżywa inaczej swoją krzywdę, często na długie lata wyrzucając krzywdę  …” a także „Proponowane zmiany mają na celu ochronę interesów pokrzywdzonych… ”.

To jakie nazwisko nosi dziecko, zależy od tego, co zostanie wskazane w oświadczeniu małżonków. Małżonkowie mogą podać nazwisko jedno ze swoich lub połączyć nazwisko matki z nazwiskiem ojca dziecka. Złożone oświadczenia przez małżonków muszą być ze sobą zgodne, jeśli nie będą to nazwisko dziecka będzie składało się z nazwiska matki i dołączonego nazwiska ojca.

Wraz z oświadczeniami w sprawie nazwiska dziecka, małżonkowie składają oświadczenia o nazwiskach, które będą nosić. W przypadku uznania ojcostwa, nazwisko dziecka może zostać ustalone na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest nadanie dziecku nazwiska jednego z rodziców, natomiast drugim sposobem jest dołączenie do nazwiska matki nazwisko ojca dziecka.

W sytuacji sądowego ustalenia ojcostwa, sąd sam nadaje dziecku nazwisko w wyroku ustalającym ojcostwo. Również i w tym przypadku istnieją dwie możliwości, dziecko przyjmuje nazwisko jednego z rodziców, gdy obydwoje złożą zgodne oświadczenie w kwestii wyboru nazwiska, jeśli jednak oświadczenie złożone przez małżonków nie są zgodne, wtedy dziecko otrzymuje nazwisko połączone z nazwiska matki z nazwiskiem ojca. W sytuacji, gdy nie zostanie ustalone ojcostwo dziecko nosi nazwisko matki, takie jakie nosiła kobieta w chwili urodzenia dziecka.

Istnieje również możliwość, ze dane dziecko nie będzie miało znanych rodziców, w tej sytuacji to sąd opiekuńczy nadaje nazwisko takiemu dziecku. W tym celu sąd opiekuńczy wszczyna postępowanie z urzędu w trybie nieprocesowym. Jego zadaniem jest w miarę możliwości ustalenie miejsca oraz daty urodzenia dziecka oraz nadanie mu imienia wraz z określeniem imion i nazwisk rodziców jakie mają być wpisane do aktu urodzenia.

W sytuacji, gdy matka dziecka zawarła związek z mężczyzną, który nie jest biologicznym ojcem dziecka, małżonkowie mają możliwość złożenia przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodnego oświadczenia, że dziecko będzie nosić takie samo nazwisko jakie nosiłoby ich wspólne dziecko. Jeśli dziecko ukończyło lat trzynaście, potrzebna jest jego zgoda do zmiany jego nazwiska.

Zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego matce nie pozostającej w związku małżeńskim przysługuje pomoc ze strony ojca dziecka. W sytuacji, gdy ojcostwo zostanie udowodnione, ojciec dziecka jest zobowiązany przyczyniać się do pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu zgodnie z odpowiadającym okolicznościom.

Wysokość pomocy finansowej zleży przede wszystkim od tego czy matka dziecka pracuje, jeśli nie to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że ojciec dziecka będzie musiał pokrywać koszty jej utrzymania w całości. Należy również pamiętać, że matka ma prawo żądać udziału ojca w kosztach utrzymania przez dłuższy okres niż trzy miesiące. Dzieje się tak w sytuacji, gdy matka dziecka choruje, gdy dziecko choruje co wiąże się ze stałą opieką ze strony matki. Gdy wskutek ciąży lub porodu pojawią się inne konieczne wydatki jak np. kupno ubranek, leków czy środków do pielęgnacji dziecka matka ma prawo zażądać od ojca pokrycia odpowiedniej części poniesionych wydatków lub strat.

Takie alimenty przysługują matce również, w sytuacji, gdy dziecko urodzi się martwe. Należy pamiętać, że roszczenia tego typu przedawniają się po upływie trzech lat od momentu porodu. Zgodnie z przepisami sąd ustalił sposób zapłaty pomocy finansowej dla matki trzy miesiące przed porodem oraz przez pierwsze trzy miesiące po urodzeniu dziecka. W sytuacji, gdy ojcostwo nie zostanie ustalone mężczyzny, który nie jest mężem matki jest możliwość zażądania pomocy finansowej, ale jest to związane z jednoczesnym dochodzeniem ojcostwa.

Aby mieć możliwość pobierania alimentów z funduszu, należy złożyć wniosek o świadczenie alimentacyjne. Najlepiej taki wniosek złożyć do końca sierpnia roku 2012, ponieważ ustalenie prawa do świadczeń i ich wypłata za miesiąc październik nastąpi do trzydziestego pierwszego października.

W ustawie z 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, wymieniony jest krąg osób, którym alimenty przysługują. Zgodnie z tą ustawą takimi osobami są: osoby, które nie ukończyły osiemnastego roku życia, osoby uczące się, które nie ukończyły dwudziestego piątego roku oraz osoby, które posiadają bezterminowe orzeczenia stwierdzające niepełnosprawność w znacznym stopniu.

Osobą uprawnioną do alimentów z funduszu alimentacyjnego jest osoba uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzającego, jeśli egzekucja okazała się bezskuteczna. Za bezskuteczną egzekucję, uważa się egzekucję, gdzie w przeciągu dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności, która wynika z obowiązku alimentacyjnego oraz egzekucji alimentów prowadzonych przeciwko dłużnikowi przebywającemu z granicami kraju z powodu: braku podstawy prawnej do podjęcia czynności prawnych zmierzających do wykonania tytułu wykonawczego w miejscu zamieszkania dłużnika oraz z braku możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą.

Alimenty z funduszu przysługują w sytuacji, gdy dochód na rodzinę w przeliczeniu na jednego członka rodziny nie przekracza wysokości 750 złotych. Obliczając dochód rodziny bierze się pod uwagę dochód uzyskany jak również i utracony. Wysokość świadczeń alimentacyjnych z funduszu nie przekracza wysokości 500 złotych. Istnieje możliwość nie otrzymania świadczeń z funduszu, dzieje się tak, gdy osoba uprawniona: została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w rodzinie zastępczej oraz gdy osoba zawarła związek małżeński.

Zgodnie z prawem rodzinnym przewidziane są sytuacje, w których rodzeństwo jest zobowiązane płacić alimenty na rzecz swojego brata lub siostry. Obowiązek alimentacyjny między rodzeństwem obciąża zarówno rodzeństwo rodzone jak i przyrodnie.

Zobowiązanie to pojawia się w dalszej kolejności w linii bocznej. Pierwszeństwo mają krewni w linii prostej. Znajduje się on na samym końcu w kolejności wykonywania obowiązku alimentacyjnego. W tej sytuacji brany jest pod uwagę niedostatek rodzeństwa oraz możliwości majątkowe zobowiązanego rodzeństwa. Niedostatek to stan, w którym dana osoba nie ma możliwości sama zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Nie ma ona możliwości sama się utrzymać, co nie pozwala na godziwą egzystencję.

Potrzeby każdego człowieka są inne, zależą one od: wieku, stanu zdrowia, pozycji społecznej oraz dotychczasowej stopy życiowej. Obowiązek alimentacyjny względem rodzeństwa powstaje, gdy siostra lub brat sami nie są w stanie się utrzymać, przyczyną tej sytuacji, muszą być jedynie okoliczności niezależne od nich. Osobom, które z własnej winy żyją w niedostatku i nie starają się zaspokoić swoich potrzeb, mimo iż mają to tego możliwości, nie należą się alimenty od rodzeństwa. Obowiązek alimentacyjny stwierdza sąd ustalając, że rodzeństwo znajduje się w niedostatku nie z własnej winy. Natomiast ustalając wysokość świadczeń alimentacyjnych sąd bierze pod uwagę możliwości majątkowe rodzeństwa zobowiązanego, czyli możliwości do osiągnięcia dochodów, a nie tylko faktycznie uzyskiwanych dochodów.

Ministerstwo Edukacji Narodowej do finansuje w tym roku zakup podręczników w nieco większej kwocie niż przed laty. Jest to suma o 25 milionów większa niż rok wcześniej.

Ponad to w planach Ministerstwa Edukacji Narodowej jest zwiększenie progu dochodów, który uprawnia do odebrania pieniędzy, do kwoty 504zł, w przeliczeniu na jednego członka rodziny.

W tym roku dla uczniów od 1 do 3 klasy szkoły podstawowej przewidziane jest dofinansowanie w sumie na kwotę 180zł na dziecko. Dla klas 4 i uczniów nie pełnosprawnych z klas od 4 do 6 ta suma wynosi już 210zł. Dla gimnazjalistów którzy są niepełnosprawni i dla uczniów 1 klasy szkoły po gimnazjalnej i niepełnosprawnych w tych szkołach kwota ta wynosi 325zł.

Rodzic samotnie wychowujący dziecko po raz pierwszy rozliczy się z fiskusem na podstawie odświeżonych przepisów. Są one niekorzystne dla osób bez ślubu.

Bez zmian pozostała zasada, że wspólne opodatkowanie z dzieckiem przysługuje rodzicowi lub opiekunowi prawnemu, który jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów.

Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również rodzica pozostającego w związku małżeńskim, jeżeli jego małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. W nowelizacji ustawy dodano jednak zapis: jeśli osoba ta samotnie wychowywała dziecko.

Zatem do skorzystania z omawianej ulgi nie wystarczy już określony stan cywilny. Równie istotne jest troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny malucha bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.

Ulga na dziecko przysługuje osobom, które wykonują władzę rodzicielską, prawnym opiekunom dziecka oraz rodzinom zastępczym, u których zamieszkało dane dziecko. Taką ulgę inaczej nazywamy ulgą prorodzinną, przypada na każde małoletnie dziecko.

Dokonać odliczenie mogą jedynie osoby, z którymi dziecko zamieszkało. Jednak istnieją sytuacje, w których rodzice mogę również dokonać takiego odliczenia w stosunku do dzieci pełnoletnich. Dzieje się tak, w przypadku, gdy dziecko jest niepełnosprawne i pobiera zasiłek pielęgnacyjny oraz dzieci, które nie mają ukończonego dwudziestego piątego roku życia i w dalszym ciągu podejmują nauką w szkołach.

Rodzice nie mogę się rozliczać w sytuacji, gdy dziecko prowadzi własną działalność gospodarczą, która jest opodatkowana podatkiem liniowym lub także w formie zryczałtowanej. Dzieje się tak również, w sytuacji, gdy rodzice prowadza taką samą formę działalności.

Prawo do dokonania takiego rozliczenia ma rodzic, który samotnie wychowuje dziecko. W takiej sytuacji należy określić podatek w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy własnych dochodów, a następnie od wcześniej wyliczonego i pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne podatku. W sytuacji, gdy żadne z rodziców nie ma ograniczonego prawa do wychowywania dziecka mogą starać się o ulgę prorodzinną w swoich zeznaniach podatkowych w równych częściach w dowolnie ustalonej proporcji.

Aby dokonać takiego odliczenia należy skorzystać z zeznania PIT-36 lub PIT-37. Natomiast kwotę odliczenia należy umieścić w załączniku PIT-O, podatki jest zobowiązany do podanie ilości dzieci, kwoty rozliczeń, dane dzieci oraz miesiące, za które odliczenie przysługuje.