Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie dyscyplinarnym

Szczególne znaczenie społeczne zatrudnienia, jak również doniosła funkcja alimentacyjna wynagrodzenia za pracę rodzą potrzebę zapewnienia szczególnej ochrony prawnej trwałości stosunku pracy. Prawo pracy obwarowuje szeregiem ograniczeń możliwość rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę. Na ogół umowa ta może być rozwiązana jedynie za wypowiedzeniem, które musi być zarówno zgodne z kodeksowymi przepisami, jak i odpowiednio uzasadnione – wynikające z jakości pracy pracownika bądź szczególnej sytuacji w zakładzie pracy.

Jedynie w szczególnych przypadkach możliwe jest rozwiązanie umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Jedną z grup tego rodzaju przypadków stanowią trzy warianty rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie dyscyplinarnym.

Pierwszy wariant znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy pracownik dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Takie sformułowanie wskazuje jednoznacznie, iż nie jest wystarczającą podstawą rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, zwykłe naruszenie obowiązków pracowniczych, musi mieć ono szczególnie rażący, dotkliwy dla pracodawcy charakter. Przykładami takich naruszeń są chociażby praca na rzecz konkurencji w okresie korzystania ze zwolnienia lekarskiego, wykonywanie pracy pod wpływem alkoholu, długotrwała nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy. Naruszeniami takimi nie są z pewnością sporadyczne, nieznaczne spóźnienia, zwykłe, drobne pomyłki. Kwestią sporną pozostaje, czy za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych można uznać jednorazową nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy.

Drugi wariant odnosi się do sytuacji, gdy pracownik popełnił w czasie trwania umowy o pracę przestępstwo, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem.

Rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia jest również możliwe s trzecim rodzaju sytuacji, który ma miejsce, gdy pracownik w sposób zawiniony przez siebie utraci uprawnienia konieczne do wykonywania pracy na zajmowanym przez siebie stanowisku.

Na szczególne podkreślenie zasługuje w tym kontekście fakt, iż każdy przypadek rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia podlega kontroli sądowej poprzez wytoczenie powództwa przed Sądem Pracy.